Demlensin diye bırakılan şiir

Hayatım; benim de herkes gibi biricik
Birinin mirasıyım, birinin duası
Bikes, bi kimse, bi herkes
Fakat kim bakar en güzel olsa da gözlerine bir Ah'ın
Çıkınımda biriktirdiğim her gün bir takvim sayfası

Sahaflar arastasında bir mücellit elinde ömrüm dikiliyor,
Harabat ehliyim, yerden yere vurulalı beri debbağca
Yazılıp demlensin diye bırakılan şiir gibiyim.
adım okunalı sayfalarda
hergün bir derkenar düştü bir yaprağıma.

Kitaplar arasında demlenirmiş şiir...
Kelimelerle dost, Papatyalarla yanyana...
Demlenir mi bir şiir, Aşk demlenir mi?
İçilir mi? Doldur tasını iç sen de
İstesen de bitiremezsin.
Kaç mecnun mahkûm, kaç Leyla münzevi

Suyun sesi, tasın sesi ve ateşin
Toprağın sesini sakın unutma!

Kimsin?
Dem bilirsin.
Demle bilirsin.
Demlen bilirsin.
Demlenebilirsin.
Demlenebilir misin?