Işık Henüz Sönmedi

Sabah, oldu evet.
Senin akımda ne işin var?
bir bildiği olmalı aklımın.
uykudan yeni kalkmış sırça saraylı olmayanlar bilir ancak
işe gidiyor onlar.

Işık henüz sönmedi.
gün ağardı oysa.
huysuz bir bulut var havada.
yağmak mı, gürlemek mi istiyor.
Mümkün değil anlayabilmek.
gelmek gibi sana

uyumadım henüz
aklımda sen varken ne mümkün
kırmızı giymesen olmaz mı?
bir kelime seçsen
onunla uyandırsam seni
kısrak mesela.

susmaz ki kalp?
hicretten sonradır, savaş
akıldan mı çıkartmalı seni, kalpten mi?
bu sessiz sinemada hep mi acıklı filmler oynar
oğlanın hep gönlü zengin, kalbinde sızı.
son yazdı.
bitmedi.

Mecnunum, gördüm

Kaç kez tavaf ettim,
yemin ederim
yediden çoktur,
Bugün de haccımı tamamladım

Bu kutsal mekan,
Bu Tanrının sevdiğinin evi
Bir bayrak yükseliyor bir de mektebin bacaları
Fakat bu mevsimi geçmiş afişler neden var
Ve parmaklıklar, kalın betonlar ve camlar
Ah, bir görsem.
İyi mi?
kalbi ağrıyor mu hâlâ?

Şarkıları, türküleri ayaklarının altına sere sere
Kelimeler yumruklandı boğazıma, gün battı
Kalp duyulmaz her cezbesinde
Bu ahir ömür, bu dergahta, bu huzur...
Dervişin ömrü, boyun bükmek

Bir görünse, köşe başında
Beni mutlu kılan, bu bir mucize ve en güzel kelime
“Gördüm”
Çok şükür. Yar kabul etti duamı

Susmak erdemindir bilirim

Sen sustun ya, bütün türküler seni çığırıyor
Leyla geliyor bir saz telinden, bir kıvılcım çakıyor
İstanbul alev alıyor göğsümün orta yerinde
Kışlar kurak ve daha sert geçiyor.
Akşam daha bir kızıl, Marmara yanıyor
Gözlerim dalıyor, imdadıma kimse yetmiyor.
Görmüyor kalabalıklar bakire yalnızlıkları
Ansızın bir şair ruhu sarıyor sahilleri

Nasıl da uyanıyor aşka küstahlıklarım birdenbire
Bu ne susmak bendeki, bu ram olan sana,
Hiç öncelenmedim ben senden önce, benliğinde birinin
Şimdi bela olan bu susmak, bu yalnızlık nasıl da yüceliyor
Susmak; erdemindir bilirim, kalbinden süzülüyor

Sustun ya, akşam da bir, gece de... ve gündüz
Saat kaç şimdi senin yanında,
Üç olunca marketten sipariş vakti geliyor
Tekir karşılıyor seni, bacaklarına sırnaşıyor
Bilsen kaç akrep kalbimin kadranında dolanıyor

Bildiğim hiç bir hikayede geçmiyor
Sen susunca kuşlar neden göğümü terk ediyor
işte yine bir sürü geçti Marmara'dan yangın yerine
Düş önlerine kanatlarını giyin
Ah ne hoyrat cümleler kurmuşum senli dakikalarda
Vursa yeriymiş serseri bir kurşun

Şubata düşmüş bir bank gibiyim bir parkta
sözlerim var; dilimde şair yalakası cümleler gibi durur
Kah senli, kah sana dair, kah kalbine
Bil ki şair sözü değil, yar sözüyle bu sözlerim
bu imkansız sevmek, senin erdemindir bilirim

Susuyorsun kararıyor mavilikler
Bir ben mi görüyorum düşlerken, yar gözüyle,
Susarak uzak ufuklara uzatıyorsun beni
gözü bende sonradan bir maşuğun
Korkuyorum. Ya dal susar, toprak taşlaşır, Sen Unutursan...

Aşk dediğin bir Leyla bir Mecnun

Bu hep şair suçu...
Uçurup durur gökyüzüne,
Sıra dağlar ardına.
Süsler durur.

Birgün bir ahu çıkar, tutar gözlerinden
Bi bakmışsın bulut üstü
Bi bakmışsın uçurumun kenarındasın.
Ve sonra
Leyla bir heyula
Kays bir mecnun.